Deze blog is een vervolg van de Resultaten van de enquête – Deel 1 en deel 2 de 20 waardevolste kraamtijd tips. Toen ik de enquête aan het opstellen was heb ik gelijk de meest waardevolle tips gevraagd aan de ervaren moeders.

  1. Wat had je graag willen weten voordat je een baby kreeg? 
  2. Welke dingen zou je anders hebben gedaan als je terugkijkt op die periode?

In deze blog lees je de antwoorden op de tweede vraag.

Deze terugblikken van de moeders zijn ‘ongecensureerd’ en onbewerkt (op enkele typefoutjes na). Het zijn namelijk dingen waarvan de moeders die aan het veldonderzoek meededen dachten dat ze het delen waard waren.

Je kunt bij elk punt bij jezelf nagaan hoe zo’n terugblik voelt. Ga bij jezelf na waar de gedachten en overtuigingen vandaan komen. Waarop zijn je overtuigingen gebaseerd? Op je gevoel? Misschien op de angst dat je door je omgeving wordt nagekeken of veroordeeld? Zou je het later ook zo willen later doen? Soms kun je niet anders, bijvoorbeeld als je langer thuis zou willen blijven met je baby maar je moet werken omdat je het anders financieel niet redt. Maar misschien heb je een baan waar je wel langer thuis kunt blijven. Zou je dat willen? Word je er gelukkig van?

Door goed na te denken wat jouw prioriteiten zijn kun je een heel eind komen. Vooral de kraamperiode is een periode waarin je goed voor jezelf en je baby moet zorgen. We zijn allemaal anders maar iedereen heeft hetzelfde nodig, dus ook de baby’s en de kersverse moeders:

Liefde, rust, stabiliteit en vertrouwen. Maar ook zelfvertrouwen, energie en slaap.

Ik zie het allemaal terugkomen in de antwoorden hieronder.

Welke dingen zou je anders hebben gedaan als je terugkijkt?

  • Marieke: “Andere mogelijkheden onderzoeken om borstvoeding beter te laten verlopen (naast inschakeling lactatiekundige). Baby langer op de kamer. Bezoek beter afbakenen in de kraamtijd (Mn ook familie ivm start in ziekenhuis, was achteraf te veel en hectisch). Eerder hulp inschakelen ivm eet en slaapproblemen.”

  • Ellen: “Zorgen voor zo weinig mogelijk verschillende mensen en adviezen. 1 verloskundige in de kraamweek. 1 verpleegkundige en 1 arts bij het cb. Zelf de regie pakken en aangeven niks te kunnen met zoveel tegenstrijdige tips en adviezen“

  • Sanne: “Meer naar mijn eigen gevoel luisteren. Minder volgen van de zo genaamde regels. Mijn eerste huilde heel veel. Er werd mij toen gezegd dat ze het beste in haar eigen bed kon slapen. Dat probeerde we dus omdat ik het gevoel had dat dat moest. Met als gevolg vele slapeloze nachten. Achteraf gezien had ik haar veel meer bij me moeten houden. Daar heb ik echt spijt van.”

  • Roos: “Minder volgeplande agenda met bezoekjes en meer tijd voor elkaar. Eerder een badzitje aangeschaft.“ 

  • Aantje: “Minder druk maken. Ons mannetje is onze eerste en dan maak je jezelf snel bezorgd en gek. Achteraf had ik meer op mijn gevoel af willen gaan en minder aantrekken van schoonzus, CB. Het komt echt allemaal wel goed! Ook had ik echt wel momenten dat ik er helemaal doorheen zat, achteraf gezien had ik toch eens met iemand anders moeten praten misschien. Wel hele lieve man en familie die dingen van mij overnamen. En toch, ook meer eropuit gaan. Ik deed veel dingen niet want: ‘Wat als hij gaat huilen’. Even kort door de bocht maar een beetje meer lak hebben aan de mening van vreemden. Huilt hij op een terras? Ik vond het mega vervelend, vooral voor anderen. Meer denken: Jammer dan, ik wil er ook lekker op uit. Mensen begrijpen het wel.”

  • Feline: “Bij de eerste had ik assertiever moeten zijn in het ziekenhuis.

  • Mirthe: “Ik was denk ik gaan bijvoeden de eerste dagen en was wellicht ook wat eerder gestopt met bv geven, omdat dat helemaal niet goed ging (maar ik wist niet hoe precies en wat de ‘gevolgen’ zouden zijn) en verder hebben wij een aantal overbodige of verkeerde spullen aangeschaft, maar ja.. Aldoende leert men ;). Meer info daarover was wel handig geweest (of meer research doen).”

  • Aniek: “Minder van jezelf eisen en meer tijd voor jezelf maken/van je kind genieten.”

  • Babet: “Niet of minder werken in zijn eerste levens jaar.

  • Elske: “Bij mijn eerste kind had ik meer verlof willen hebben. Ik had mij minder strak aan de voedingstijden willen houden.” 

  • Marlies: “Na 4 dagen was mijn borstvoeding nog niet op gang, daardoor schoot ik in de stress en wilde het helemaal niet meer, dus ben ik over gegaan op de fles. Achteraf denk ik dat als ik door had gezet en niet zo in de stress had gezeten het wel gelukt was. 

  • Heleen: “Veel anders gedaan: Inentingen, luiers, voeding, had mn kindje gedragen ipv wagen. Meer betrokken na zijn geboorte (heeft lang in het ziekenhuis gelegen).” 

  • Doortje: “Veeeel zekerder over mezelf zijn in de kraamweek. En mijn baby een moeilijkere slaper vanaf het begin meer ondersteuning bieden bij het gaan slapen.“ 

  • Romi: “Bezoek kraamperiode. Gewoon echt nee zeggen tegen bezoek ook al is het familie als ik er door heen zit. 

  • Lott: “Langer verlof opnemen.” 

  • Anke: “Een oplossing voor krampjes gezocht hebben bij m’n eerste, baby eerder in bed leggen want snel overprikkeld, niet zulke strakke deadline genomen hebben bij de verbouwing van ons nieuwe huis.“

  • Ilse: “Niet na drie dagen al gaan koken. 

  • Willemijn: ”Beter op m’n strepen staan wat betreft kolfruimte en -tijd op mijn werk.”

  • Maartje: “Bij de 2e ging de borstvoeding lastiger. Hij wilde constant toch aan de borst savonds, gek werd ik ervan. Dus ik ben gestopt. Achteraf spijt van. Ik had een lactatiekundige in kunnen schakelen.”

  • Benthe: “Ik zou toch een speentje hebben gebruikt, had misschien wat extra troost kunnen bieden.“

Conclusie

Wat je vaak terug ziet komen is dat vrouwen spijt hebben van de drukke kraamvisites die te vroeg na de geboorte komen. Ook in dit onderzoek zie je zinnen zoals ‘assertief zijn’ en ‘beter op m’n strepen staan’ terug te komen. Hoe komt het dat het soms zo moeilijk is om op jezelf te vertrouwen en zeggen wat jíj wilt?

Ten eerste, je begint al met een achterstand, misschien een hele nacht slaapachterstand na een uitputtende bevalling. Ten tweede, je krijgt te maken met onzekerheid. Het is geen wonder; dit is de eerste keer dat je een baby krijgt! Hoe vaak heb je een pasgeboren baby verzorgt?

Je begint te ontzwangeren, geestelijk en lichamelijk. In deze periode krijg je te maken met hormonen; soort van liefde-haat relatie. Die hormonen zorgen er namelijk voor dat je smelt bij je baby, dat je hem hoort en ’s nachts wakker wordt. Maar je wordt ook overgevoelig voor andere dingen en bent niet jezelf. Daarom is de rol van je partner erg belangrijk. Ik zie het als een stevig blok beton waarop je kunt leunen. Dat kan bijvoorbeeld door hem de rol van bewaker van het nest te geven.

Ben je zwanger of ken je iemand die zwanger is? Download mijn gratis 50 pagina’s dikke e-book Babyuitzet Wegwijzer!